Data jego urodzin przypada na trzynasty stycznia1870 roku. Urodził się w Minsku, obecnie zagranicznym mieście. Jego twórczość określana została jako wierd-fiction. Był studentem zagranicznej uczelni w Paryżu, gdzie uczył się malarstwa. Jednak tuż przed rozpoczęciem Pierwszej Wojny Światowej wrócił do swojego rodzinnego miasta, a tuż po działaniach zbrojnych objął posadę redaktora "Gońca Mińskiego". Jednak szybko przeprowadził się do Warszawy, gdzie mieszkał aż do schyłku Drugiej Wojny Światowej. Tam mieszkał aż do czasów Powstania Warszawskiego, w którym prawdopodobnie uczestniczył. Po tym czasie urywa się po nim ślad, prawdopodobnie zginął. Twórczość tego wieszcza poloniści zwykli dzielić na dwa oddzielne fundamenty. Pierwsza, ta która zyskała większą sławę, czerpała garściami z tematyki nekrofilsko-erotycznej. Drugi fundament obrał nurt, w którym interesował się filozofią genezyjską innego znanego autora literackiego - Juliusza Słowackiego. Adamowicz znany był ze swojego podejścia relatywistyczno-historio-filozoficznego. Historicy chętniej zaliczają go do pozytywizmu niż do Młodej Polski, z której się wywodził. Wiadomo, że inspirowała go twórczość Edgara Allana Poe oraz Charlesa Baudelaire'a.