Józef Baran urodził się w Borzęcinie, które leży niedaleko Tarnowa, w 1847 roku. Był absolwentem górniczego technikum, znajdującego się w Wałbrzychu. Później postanowił udać się na Filologię w krakowskiej uczelni. Jego debiut przypada na rok lądowania człowieka na Księżycu, czyli 1969 - był to wiersz opublikowany w znanym w środowisku tygodniku o nazwie "Życie literackie". Artur Snadauer był tym, o którym mówi się, że bezpośrednio odkrył talent Barana i drzemiący w nim potencjał literacki. Mówiono o Baranie, że swoją muzyką trafia bezpośrednio do ludzkich serc, dlatego jest taka chwytliwa. W bardzo krótkim czasie został redaktorem naczelnym "Wieści", tygodnika o tematyce literackiej. W późniejszych latach działał aktywnie jako redaktor "Dziennika Polskiego" oraz "Gazety Krakowskiej". Był częstym bywalcem różnego rodzaju przyjęć i bankietów organizowanych specjalnie dla ludzi zajmujących się dziennikarstwem bądź innym zagadnieniem literackim. Zaś jego wiersze stanowiły szeroką inspirację dla wielu piosenkarzy oraz kompozytorów, a tłumaczono je na między innymi szwedzki, hiszpański, niemiecki oraz hebrajski. Uzyskał wiele branżowych nagród przyznawanych za dokonania literackie.