Bełza uchodził za wielkiego i cenionego komentatora rzeczywistości, animatora życia prasowego, kulturalnego oraz ogólno oświatowego. Był uczniem w warszawskim gimnazjum. Kiedy ukończył je postanowił udać się do oficerskiej szkoły znajdującej się w Kazaniu. Potem został studentem Głównej Szkoły w Warszawie, gdzie powoli szlifował swój literacki warsztat. Już wtedy jednak był współpracownikiem takich pism jak "Przegląd Tygodniowy" czy "Przyjaciel Dzieci". Na szerszą skalę zadebiutował natomiast w 1867 roku wydając swój pierwszy autorski tomik poetycki pod tytułem "Podarek dla grzecznych dzieci". W późniejszych latach czytał niedowidzącemu już poecie Wincentemu Polowi. Dzięki temu udało mu się uzyskać pozwolenie na wydanie drugiego tomiku. W późniejszych latach udzielał się w wielu gazetach oraz współpracował z nimi na stałe. Był też redaktorem naczelny przez krótki okres czasu. Pisywał obszerne artykuły do "Polskiego Dziennika". W jego mieście znany był nie tylko jako autor poruszających wierszy i artykułów, ale też jako organizator wielkich, kulturalnych imprez na różne okazje. On był jedną z osób, które później decydowały o losach chyba najbardziej znanej polskiej książce - "Panu Tadeuszu". Dzięki niemu ona poszła do druku i to dzięki niemu każdy Polak ma obowiązek jej przeczytania.